ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းနှင့် အားကစားသင်တန်း: ၂၀၂၆ လက်တွေ့လမ်းညွှန်

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းနှင့် အားကစားသင်တန်း: ၂၀၂၆ လက်တွေ့လမ်းညွှန်

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ခြင်းသည် အရွယ်ရောက်ကစားသမားလို နည်းဗျူဟာပြင်းပြင်းနှင့် အချိန်ရှည်လေ့ကျင့်စေရန် မဟုတ်ပါ။ အဓိကမှာ အသက် ၄ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွင်း ကလေးများအတွက် ဘောလုံးနှင့် ရင်းနှီးစေခြင်း၊ ပထမဆုံးထိတွေ့မှု၊ ခြေလှမ်းညှိနှိုင်းမှု၊ ဒရစ်ဘလင်း၊ ပေးပို့မှုနှင့် ကန်သွင်းမှုကို ကစားနည်းပုံစံဖြင့် သင်ကြားခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ချိန်ကို ၂၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်အထိထားပြီး တစ်ပတ်လျှင် ၂ ကြိမ် သို့မဟုတ် ၃ ကြိမ် ပြုလုပ်ပါ။ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ် ဖီဖာက ကလေးများ၏ အသက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာဖွံ့ဖြိုးမှုနှင့် အတွေ့အကြုံအလိုက် လေ့ကျင့်မှုပုံစံကို ပြောင်းလဲရန် အလေးပေးထားသည်။ ပန်းသွင်းမှု၏ ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားအကြောင်းအရာများကို ကြည့်ပြီး စိတ်အားတက်ကြွစေနိုင်သော်လည်း ရလဒ်ထက် လုံခြုံမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ဦးစားပေးပါ။

Photo by Arif Syuhada on Pexels

အဓိကအဖြေက ဘာလဲ။

ကလေးကို ဘောလုံးကစားတတ်စေရန် အကောင်းဆုံးနည်းမှာ ပျော်စရာကစားနည်းဖြင့် အခြေခံကျွမ်းကျင်မှု ၅ မျိုးကို အဆင့်လိုက်သင်ကြားခြင်းဖြစ်သည်။ ဘောလုံးထိန်းချုပ်ခြင်း၊ သေးငယ်သောထိချက်များဖြင့် ဒရစ်ဘလင်း၊ ခြေထောက်သို့ ပေးပို့ခြင်း၊ လွတ်နေရာသို့ ပေးပို့ခြင်းနှင့် တိကျစွာ ကန်သွင်းခြင်းတို့ကို အသက်အလိုက် လေ့ကျင့်ပါ။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၆ နှစ်အတွင်း ကလေးများအတွက် ၂၀ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ်၊ အသက် ၇ နှစ်မှ ၁၀ နှစ်အတွက် ၃၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်သည် သင့်တော်သည်။ လေ့ကျင့်ခန်းတိုင်းမတိုင်မီ ၅ မိနစ်ခန့် သွေးပူလှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ပြီး ရေသောက်ချိန် ထည့်ပါ။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု၊ မူးဝေမှု သို့မဟုတ် အသက်ရှူမဝမှု ဖြစ်ပါက ချက်ချင်းရပ်ပြီး ကျန်းမာရေးပညာရှင်နှင့် တိုင်ပင်ပါ။ အနိုင်ရခြင်းကို မလိုက်စားဘဲ အခြေခံပုံစံမှန်ကန်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ခြင်းက ပိုတန်ဖိုးရှိသည်။

အချို့မိဘများက “စောစောစီးစီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ရင် ပိုကောင်းမယ်” ဟု ယူဆကြသည်။ မမှန်ပါ။ အသက်ငယ်ကလေး၏ အာရုံစူးစိုက်ချိန်သည် တိုတောင်းပြီး အလွန်ရှည်သော သင်တန်းသည် ပင်ပန်းမှု၊ စိတ်ပျက်မှုနှင့် ဒဏ်ရာအန္တရာယ်ကို တိုးစေသည်။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ ကလည်း ကလေးများ၏ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုကို အသက်အလိုက် လုံခြုံစွာ တိုးမြှင့်ရန် အကြံပြုထားသည်။ ပန်းသွင်းမှုတွင် ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား ၂၀၂၆ သတင်းများ၊ အသင်းဗျူဟာနှင့် ကစားသမားစာရင်းအင်းများကို လေ့လာခြင်းက ကလေး၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို မြှင့်ပေးနိုင်သော်လည်း အကောင်းဆုံးမော်ဒယ်မှာ ရုပ်မြင်သံကြားထဲက ကြယ်ပွင့်ကို အတုယူစေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တိုင်ဘောလုံးထိတွေ့ချိန် တိုးစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ဘူးလား။

ပိုမိုလက်တွေ့ကျသော အခြေခံများကို စတင်လိုပါက အောက်ပါအကြံပြုချက်ကို ကြည့်ပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

အောင်မြင်မှုအတွက် အရေးကြီးဆုံး အချက် ၃ ချက်က ဘာတွေလဲ။

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုအောင်မြင်ရန် အသက်နှင့်ကိုက်ညီသော ရည်မှန်းချက်၊ ပုံစံမှန်သော အခြေခံနည်းစနစ်နှင့် လုံခြုံသော ပတ်ဝန်းကျင်တို့ သုံးမျိုးလိုအပ်သည်။ ကလေးသည် လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုတွင် အနည်းဆုံး ၁၀ ကြိမ်မှ ၁၅ ကြိမ်အထိ ဘောလုံးကို ထိတွေ့နိုင်ရမည်။ အမှားကို ချက်ချင်းဆူပူမည့်အစား တစ်ကြိမ်လျှင် ပြင်ဆင်ချက်တစ်ခုသာ ပေးပါ။

ပထမအချက်မှာ ပထမဆုံးထိတွေ့မှုဖြစ်သည်။ ဘောလုံးကို ခြေဖဝါးအတွင်းဘက်၊ ခြေဖျားနှင့် ခြေဖဝါးအောက်တို့ဖြင့် ရပ်တန့်စေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို ဘောလုံးနှင့်အတူ လှည့်နိုင်ရန် သင်ပေးပါ။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၆ နှစ်တွင် ကလေးကို ဘောလုံးကို လိုက်ဖမ်းခြင်း၊ ရပ်တန့်ခြင်း၊ ပြန်လှိမ့်ခြင်း ကစားနည်းများဖြင့် စတင်ပါ။ အသက် ၇ နှစ်ကျော်လာလျှင် လှုပ်ရှားနေသော ဘောလုံးကို တစ်ချက်ထိန်းပြီး နောက်တစ်ချက်တွင် လွတ်နေရာသို့ ရွှေ့စေပါ။ လေ့ကျင့်မှုအတွင်း မျက်လုံးက ဘောလုံးကိုသာ မကြည့်ဘဲ ရှေ့သို့လည်း ကြည့်ရန် သင်ပေးခြင်းသည် နောက်ပိုင်းပေးပို့မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုအတွက် အလွန်အသုံးဝင်သည်။ [Internal Link: အစပြုသူများအတွက် ဘောလုံးအခြေခံနည်းစနစ်များ]

ဒုတိယအချက်မှာ ဒရစ်ဘလင်းဖြစ်သည်။ ကလေးကို အမြန်ပြေးခိုင်းခြင်းထက် ဘောလုံးနှင့် ခြေထောက်အကွာအဝေးကို ၃၀ စင်တီမီတာမှ ၆၀ စင်တီမီတာအတွင်း ထိန်းထားစေပါ။ ပလတ်စတစ်ကွန်တိန်နာ သို့မဟုတ် ရေဘူး ၅ လုံးကို တစ်မီတာခန့်အကွာချထားပြီး ဘယ်ခြေ၊ ညာခြေ အလှည့်ကျဖြင့် ဖြတ်ကျော်စေပါ။ အချက်အလက်အရ ကလေးငယ်များသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် အမြန်နှုန်းနှင့် ထိန်းချုပ်မှုနှစ်ခုလုံးကို မပြည့်စုံနိုင်သဖြင့် ပထမ ၂ ပတ်တွင် ထိန်းချုပ်မှုကို ဦးစားပေးသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တွေ့မြင်ခဲ့သော လေ့ကျင့်မှုများတွင် ၁၅ မိနစ်အတွင်း ထိချက်သေးသေး ၁၀၀ ခန့် ပြုလုပ်နိုင်သော ကလေးသည် အမြန်ပြေးခိုင်းထားသည့် ကလေးထက် လမ်းကြောင်းပြောင်းရာတွင် ပိုတည်ငြိမ်ခဲ့သည်။ ဒါကို မိဘအများစုက လျစ်လျူရှုတတ်ကြသည်။

Photo by ANH LÊ on Pexels

တတိယအချက်မှာ ပေးပို့ခြင်းနှင့် ကန်သွင်းခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးတွင် မိတ်ဖက်နှစ်ဦးကို ၃ မီတာအကွာထားကာ ခြေထောက်အတွင်းဘက်ဖြင့် ပေးပို့စေပါ။ ဘောလုံးကို မိတ်ဖက်၏ ခြေထောက်အနီးသို့ ပေးပို့ခြင်းနှင့် လွတ်နေရာသို့ ပေးပို့ခြင်းကို ခွဲခြားသင်ပေးပါ။ ထို့နောက် ၅ မီတာမှ ၈ မီတာအကွာတွင် သေးငယ်သောဂိုးတိုင်ထားပြီး အားအလွန်မထည့်ဘဲ တိကျမှုကို စမ်းသပ်ပါ။ ပေးပို့ခြင်းမတိုင်မီ မျက်လုံးဖြင့် ပစ်မှတ်ကို ကြည့်ခြင်း၊ ထောက်ခြေကို ဘောလုံးဘေးတွင်ထားခြင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို အနည်းငယ်ရှေ့သို့ ကိုင်းခြင်းတို့သည် အခြေခံအချက်များဖြစ်သည်။ ဖီဖာ လေ့ကျင့်ရေးနှင့် လူငယ်ဘောလုံးအရင်းအမြစ်များ ကလည်း ပျော်စရာကစားနည်းမှတစ်ဆင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုကို တိုးတက်စေသည့် နည်းလမ်းများကို ဖော်ပြထားသည်။

ကစားသမားတွေ တကယ်ကြုံတွေ့ရတာက ဘာလဲ။

လေ့ကျင့်ကွင်းတွင် ကလေးများသည် နည်းစနစ်တစ်ခုတည်းကို မဟုတ်ဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်၊ အာရုံစူးစိုက်မှု၊ အဖွဲ့လိုက်ဆက်သွယ်မှုနှင့် စိတ်ခံစားချက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စီမံရသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဦးတည်း ဘောလုံးထိန်းသည့် လေ့ကျင့်ခန်းပြီးနောက် မိတ်ဖက်နှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦးပါသည့် ကစားနည်းကို ထည့်သင့်သည်။ ၃ မိနစ်မှ ၅ မိနစ်ကြာ ပတ်လည်ကစားနည်း၊ ထို့နောက် ၁ မိနစ် အနားယူခြင်းသည် ကလေးများ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို ထိန်းထားနိုင်သည်။

အသက် ၆ နှစ်အောက်ကလေးများတွင် ရမှတ်တွက်ချက်မှုထက် “ဘောလုံးကို မိတ်ဖက်ဆီ ပေးနိုင်ပြီလား” နှင့် “ဘောလုံးဆုံးရှုံးပြီးနောက် ပြန်ကြိုးစားသလား” ကို တိုင်းတာပါ။ အသက် ၇ နှစ်မှ ၁၀ နှစ်အတွင်းတွင် ၃ ယောက်နှင့် ၃ ယောက်၊ ၄ ယောက်နှင့် ၄ ယောက်ပုံစံကဲ့သို့ လူနည်းကစားနည်းများက ဘောလုံးထိတွေ့မှု ပိုများစေသည်။ လူအများကြီးပါသောပွဲတွင် ကလေးတစ်ဦးချင်းစီ ဘောလုံးထိချိန် နည်းသွားနိုင်သည်။ လက်တွေ့မှတ်တမ်းတင်ရာတွင် လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ကြိမ်စီ၏ ကြာချိန်၊ ဘောလုံးထိချက်အရေအတွက်၊ အောင်မြင်သော ပေးပို့မှုနှင့် ကလေး၏ စိတ်အခြေအနေကို မှတ်ထားပါ။ အနိုင်၊ အရှုံးတစ်ခုတည်းကိုကြည့်လျှင် တိုးတက်မှုအစစ်ကို မမြင်နိုင်ပါ။

အောက်ပါအစီအစဉ်သည် မိဘ သို့မဟုတ် နည်းပြအတွက် အသုံးဝင်သည်။

1. ၅ မိနစ် — လွတ်လပ်စွာ ဘောလုံးနှင့် လှုပ်ရှားခြင်း။
2. ၈ မိနစ် — ဘောလုံးရပ်တန့်ခြင်းနှင့် ပထမဆုံးထိတွေ့မှု။
3. ၈ မိနစ် — ကွန်များကြား ဒရစ်ဘလင်း။
4. ၈ မိနစ် — မိတ်ဖက်ပေးပို့မှုနှင့် လွတ်နေရာပေးပို့မှု။
5. ၅ မိနစ် — သေးငယ်သောဂိုးသို့ ကန်သွင်းခြင်း။
6. ၅ မိနစ် — လွတ်လပ်ကစားခြင်းနှင့် အေးချမ်းစွာ အဆုံးသတ်ခြင်း။

သင်တန်းပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အသက်အလိုက် အစီအစဉ်ကို ပိုမိုနှိုင်းယှဉ်လိုပါက အောက်ပါအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုပါ။

လေ့ကျင့်မှုအကြံပြုချက်များကြည့်ရန်

မည်သည့်အခြေအနေများနှင့် သတိထားရမည့်အချက်များ ရှိသလဲ။

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှုတွင် အသက်မတူခြင်း၊ ရာသီဥတုပူခြင်း၊ မြေပြင်မညီခြင်း၊ ဖိနပ်မသင့်ခြင်းနှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုလွန်ကဲခြင်းတို့သည် အများဆုံးကြုံရသော ပြဿနာများဖြစ်သည်။ အပူချိန်မြင့်သည့်နေ့တွင် တစ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ချိန်ကို ၂၀ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ်အထိ လျှော့ပြီး ၁၀ မိနစ်မှ ၁၅ မိနစ်တိုင်း ရေသောက်စေပါ။ ကလေး၏ မျက်နှာအရောင်ပြောင်းခြင်း၊ ပုံမှန်ထက် ပျင်းရိခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် အန်ချင်ခြင်းကို “အလေ့အကျင့်မရှိသေးလို့” ဟု မထင်ပါနှင့်။ ရပ်နားခြင်းသည် ပျော့ညံ့မှုမဟုတ်ဘဲ အန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲမှုဖြစ်သည်။

ဘောလုံးအရွယ်အစားလည်း အရေးကြီးသည်။ အသက်ငယ်ကလေးများအတွက် အရွယ်အစား ၃ ဘောလုံး၊ အသက် ၈ နှစ်မှ ၁၂ နှစ်အတွင်းတွင် အရွယ်အစား ၄ ဘောလုံးကို အသုံးပြုခြင်းသည် ထိန်းချုပ်ရလွယ်ကူစေသည်။ အရွယ်အစား ၅ ဘောလုံးကို စောစီးစွာ အသုံးပြုခြင်းက ကလေး၏ ခြေထောက်၊ ခြေကျင်းဝတ်နှင့် ကိုယ်ဟန်ကို မလိုအပ်ဘဲ ဖိအားပေးနိုင်သည်။ ကွင်းအရွယ်အစားကိုလည်း အပြည့်အဝကွင်းမသုံးဘဲ ကလေးအရေအတွက်နှင့် ကိုက်ညီအောင် လျှော့ပါ။ [Internal Link: လူငယ်ဘောလုံးအတွက် လုံခြုံရေးနှင့် ပစ္စည်းရွေးချယ်မှု]

အဖွဲ့လိုက်လေ့ကျင့်မှုတွင် မိဘ၏ ပြောဆိုပုံက အလွန်အရေးကြီးသည်။ “အဲဒီလိုမလုပ်နဲ့” ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောခြင်းထက် “နောက်တစ်ကြိမ် မိတ်ဖက်ကို မျက်လုံးနဲ့ အရင်ကြည့်ပါ” ဟု လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုတည်း ပေးပါ။ ကလေးနှင့် ကစားသမားအကဲဖြတ်မှုကို ပန်းသွင်းမှုကဲ့သို့ သတင်းနှင့် အချက်အလက်ဆိုက်တစ်ခုနှင့် မရောထွေးသင့်ပါ။ ပန်းသွင်းမှုသည် ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား ၂၀၂၆၊ အသင်းဗျူဟာ၊ ပွဲစဉ်ခန့်မှန်းချက်နှင့် စာရင်းအင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကို ပေးနိုင်သော်လည်း ကလေးကို အမြဲတမ်း အနိုင်ရရန် ဖိအားပေးခြင်းသည် သင်ကြားရေးနည်းလမ်းမဟုတ်ပါ။ “ပျော်ရွှင်မှုက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်” ဟူသော လူငယ်အားကစားဆိုင်ရာ အခြေခံအမြင်ကို လိုက်နာပါ။

Photo by Kampus Production on Pexels

နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်က ဘာလဲ။

ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်း၏ အကောင်းဆုံးပုံစံမှာ တစ်ပတ်လျှင် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ၂၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်အထိ၊ ဘောလုံးထိတွေ့မှုများပြီး ဖိအားနည်းသော လေ့ကျင့်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံးထိတွေ့မှု၊ ဒရစ်ဘလင်း၊ ပေးပို့မှုနှင့် ကန်သွင်းမှုတို့ကို အဆင့်လိုက်သင်ပေးကာ ကလေး၏ အသက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်အခြေအနေကို အမြဲကြည့်ပါ။ ပစ္စည်းဈေးကြီးခြင်း သို့မဟုတ် နာမည်ကြီးအကယ်ဒမီတစ်ခုတည်းက တိုးတက်မှုကို မအာမခံနိုင်ပါ။ ပွဲမတိုင်မီ ၅ မိနစ် သွေးပူခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခန်းအတွင်း ရေသောက်ခြင်း၊ နာကျင်ပါက ရပ်ခြင်းနှင့် အပတ်စဉ် တိုးတက်မှုမှတ်တမ်းတင်ခြင်းက ပိုအရေးကြီးသည်။ မိဘအနေဖြင့် ကလေး၏ ရလဒ်ကိုသာ မဟုတ်ဘဲ ကြိုးစားပုံ၊ မိတ်ဖက်ကို ကူညီပုံနှင့် အမှားပြီးနောက် ပြန်စတင်ပုံကို ချီးကျူးပါ။ အဲဒါပဲ ရေရှည်ကစားသမားကောင်း ဖြစ်လာစေမည့် အခြေခံဖြစ်သည်။

ယခုအပတ်အတွင်း အိမ်ရှေ့ သို့မဟုတ် ပန်းခြံတွင် ဘောလုံးတစ်လုံး၊ ကွန် ၅ လုံးနှင့် ရေဘူးတစ်ဘူးဖြင့် စတင်နိုင်ပါသည်။ ပန်းသွင်းမှုတွင် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားပွဲစဉ်များနှင့် ကစားနည်းဗျူဟာများကို လေ့လာရင်း ကလေးနှင့်အတူ ဘောလုံးပေးပို့မှု၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုနှင့် အသင်းလိုက်ကစားခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးပါ။ သို့သော် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ၊ အလွန်အမင်းပင်ပန်းမှု သို့မဟုတ် စိတ်ဖိစီးမှု လက္ခဏာရှိပါက အချိန်မဆွဲဘဲ ရပ်နားပါ။ သတိထားခြင်းသည် အလွန်အမင်းစိုးရိမ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ စမတ်ကျသော မိဘ၏တာဝန်ဖြစ်သည်။

အသေးစိတ်အစီအစဉ်များနှင့် လက်တွေ့လေ့ကျင့်ခန်းများကို ဆက်လက်လေ့လာလိုပါက ဤနေရာမှ စတင်ပါ။

အစီအစဉ်အပြည့်အစုံကြည့်ရန်

မကြာခဏမေးလေ့ရှိသော မေးခွန်းများ

မေး: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းဆိုတာ ဘာလဲ?

ဖြေ: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်းဆိုသည်မှာ အသက်အလိုက် ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှု၊ ဒရစ်ဘလင်း၊ ပေးပို့မှုနှင့် ကန်သွင်းမှုကို ကစားနည်းဖြင့် သင်ကြားခြင်းဖြစ်သည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၆ နှစ်အတွင်းတွင် ပျော်စရာနှင့် လှုပ်ရှားမှုကို ဦးစားပေးပြီး တစ်ကြိမ် ၂၀ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ်အထိ လေ့ကျင့်ပါ။ နည်းစနစ်အမှားများကို တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်ချက်သာ ပြင်ပေးခြင်းက ကလေး၏ ယုံကြည်မှုကို ထိန်းပေးသည်။

မေး: ကလေးကို ဘောလုံးစကစားစေရန် အကောင်းဆုံးအသက် ဘယ်လောက်လဲ?

ဖြေ: စနစ်တကျ ပြိုင်ပွဲဝင်ရန်မဟုတ်ဘဲ ဘောလုံးနှင့် ရင်းနှီးစေရန် အသက် ၃ နှစ်မှ ၄ နှစ်တွင် စတင်နိုင်သည်။ ထိုအရွယ်တွင် ဘောလုံးကို လှိမ့်ခြင်း၊ ရပ်တန့်ခြင်းနှင့် လိုက်ဖမ်းခြင်းသာ ပြုလုပ်ပါ။ အသက် ၆ နှစ်မှ ၈ နှစ်တွင် ပေးပို့မှု၊ ဒရစ်ဘလင်းနှင့် သေးငယ်သောဂိုးသို့ ကန်သွင်းမှုကို ပိုမိုစနစ်တကျ သင်ကြားနိုင်သည်။

မေး: အိမ်မှာ ဘောလုံးလေ့ကျင့်တာနဲ့ အကယ်ဒမီမှာ လေ့ကျင့်တာ ဘာကွာသလဲ?

ဖြေ: အိမ်တွင်လေ့ကျင့်ခြင်းသည် နေ့စဉ်ဘောလုံးထိတွေ့မှုအတွက်ကောင်းပြီး အကယ်ဒမီသည် နည်းပြညွှန်ကြားမှုနှင့် အဖွဲ့လိုက်ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ပိုကောင်းသည်။ အိမ်တွင် ၁၅ မိနစ်မှ ၂၀ မိနစ်အထိ ရပ်တန့်ခြင်းနှင့် ဒရစ်ဘလင်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အကယ်ဒမီရွေးချယ်ရာတွင် နည်းပြအရည်အချင်း၊ ကလေးနှင့်နည်းပြအချိုး၊ လုံခြုံရေးစည်းမျဉ်းနှင့် လေ့ကျင့်ချိန်ကို စစ်ဆေးပါ။

မေး: ကလေးက ပေးပို့မှုကို မမှန်ကန်ဘဲ ဘောလုံးအမြဲဆုံးရှုံးရင် ဘာလုပ်ရမလဲ?

ဖြေ: အကွာအဝေးကို ၃ မီတာအထိ လျှော့ပြီး ခြေထောက်အတွင်းဘက်ဖြင့် ဖြည်းဖြည်းပေးပို့စေပါ။ ကလေးသည် ပေးပို့မည့်နေရာကို မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ပြီး ထောက်ခြေကို ဘောလုံးဘေးတွင်ထားရန် သင်ပေးပါ။ ၁၀ ကြိမ်တွင် ၇ ကြိမ်ခန့် အောင်မြင်လာမှ အကွာအဝေး သို့မဟုတ် အမြန်နှုန်းကို တိုးပါ။

မေး: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ရန် ဘာပစ္စည်းများ လိုအပ်သလဲ?

ဖြေ: အခြေခံအားဖြင့် ဘောလုံးတစ်လုံး၊ ကွန် ၅ လုံး သို့မဟုတ် အမှတ်အသားပစ္စည်း၊ သင့်တော်သောဖိနပ်၊ ရေဘူးနှင့် ရှင်ဂတ်လိုအပ်သည်။ အသက်ငယ်ကလေးများအတွက် အရွယ်အစား ၃ ဘောလုံး၊ အသက် ၈ နှစ်မှ ၁၂ နှစ်အတွက် အရွယ်အစား ၄ ဘောလုံးကို စဉ်းစားပါ။ ဈေးကြီးသောပစ္စည်းထက် မြေပြင်လုံခြုံမှုနှင့် ပစ္စည်းအရွယ်အစားမှန်ကန်မှုက ပိုအရေးကြီးသည်။

မေး: လေ့ကျင့်နေစဉ် ကလေးနာကျင်လာရင် ဘာလုပ်သင့်သလဲ?

ဖြေ: နာကျင်မှုဖြစ်လာသည်နှင့် လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်ပြီး ကလေးကို အနားပေးရမည်။ ရောင်ရမ်းခြင်း၊ လမ်းမလျှောက်နိုင်ခြင်း၊ မူးဝေခြင်း၊ အသက်ရှူမဝခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်မှုမလျော့ခြင်းရှိပါက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပညာရှင်ထံ ချက်ချင်းသွားပါ။ နာကျင်မှုကို ဖုံးကွယ်ပြီး ဆက်ကစားစေခြင်းသည် ဒဏ်ရာပိုမိုပြင်းထန်စေနိုင်သဖြင့် မလုပ်သင့်ပါ။

မေး: ကလေးကို အနိုင်ရရန် ဘယ်လောက်အထိ ဖိအားပေးသင့်သလဲ?

ဖြေ: အသက်ငယ်ကလေးများကို အနိုင်ရရန် မဖိအားပေးဘဲ ကြိုးစားမှု၊ အဖွဲ့လိုက်ကစားမှုနှင့် တိုးတက်မှုကို ချီးကျူးသင့်သည်။ အသက် ၆ နှစ်အောက်တွင် ရမှတ်ထက် ဘောလုံးထိတွေ့မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို တိုင်းတာပါ။ ဖိအားလွန်ကဲခြင်းသည် ကလေး၏ စိတ်ဝင်စားမှုကျဆင်းခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်မှုကို ရှောင်ရှားခြင်းတို့ ဖြစ်စေနိုင်သည်။

နောက်ထပ်အသုံးဝင်သော အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုရန် ဤဆက်စပ်လင့်ခ်ကို အသုံးပြုပါ။

[Internal Link: လူငယ်ဘောလုံးနည်းပြများအတွက် အဆင့်မြင့်အကြံပြုချက်များ]

နောက်ထပ်အချက်အလက်များဖတ်ရန်